Verslag van bezoek aan EMAC 2018

Na een lange reis en na een warm ontvangst van de Haitiaanse vrienden  breekt eindelijk de dag aan dat ik het schooltje weer zie en daadwerkelijk aan de slag kan. Mijn Rots en Water lessen starten meteen de eerste dag. Een programma om kinderen te leren omgaan met agressie situaties en leren te negeren en bij zich zelf te blijven. In een sloppenwijk als Cité Soleil is het een straatvechtersmentaliteit en is er veel agressie.

Bij aankomst is de school schoon en ziet er netjes uit. De kinderen gooien tijdens de pauze de plastic spullen ook in de prullenbakken die vorig jaar gesponsord zijn. Er kan door de kinderen een zakje melkpoeder worden gekocht en ook een zakje mengsel van diverse noten en vitamines. Uiteraard vrijwillig en helaas niet mogelijk voor alle kinderen. Eén kind regelt dit en het geld gaat daarna naar de directrice. Een vertrouwen wat mij verbaasd maar wat zeker goed is om te zien.

Er heerst meer rust op de school gedurende de lessen. Er lopen geen mensen meer in en uit tijdens de schooluren, dat was vorig jaar storend en het gaf veel onrust.

De school zit nu nog tot mei in het voedselprogramma van BND en daarna wordt opnieuw op hoog niveau gekeken wat het vervolg is. Allemaal erg onzeker. De regering werkt niet positief mee aan het voedselproject. Laten zij nu net als ik heb gedaan, eens leerlingen thuis een bezoekje brengen en een gesprek met de ouders aan gaan, dan hoop ik dat ze wel kiezen voor een gedegen voedselproject. Kinderen eten een heel weekend niets en pas maandag op school weer een maaltijd. En dat zou mogelijk gaan stoppen……dit breekt alles……( stil)

In de klassen hangen de schoolregels die in juni 2017 opgesteld waren door Marije en Passonel. Ze zijn aangepast aan de EMAC en het wordt redelijk goed gevolgd. Er loopt nu ook surveillance op het plein, en de betrokkenheid naar de kinderen is verhoogd. Er werden zelfs R&W spelen gespeeld. Toch blijven kinderen in de donkere lokalen hangen, afspraak was, geen kinderen zonder toezicht in de klassen.

Tijdens de les valt op dat de klassen overvol zijn. In april 2017 waren er 153 leerlingen. Nu zijn het er 206. De klassen zitten met soms 37 kinderen overvol. Er ontstaat door die overvolle klassen ook onrust in een groep. Kinderen zitten uren hutjemutje op een bank. Als ze dan ook klaar zijn met hun werk en moeten wachten op de wat langzamere leerlingen en komen er irritaties en uitdagend gedrag naar boven. Er is geen extra werk voor snelle leerlingen of boeken die ze kunnen gaan lezen.

De werkboeken en leerboeken die we twee jaar geleden hebben aangeschaft zien er niet meer uit. Soms zo enorm kapot dat je het boek niet goed kan lezen.

De banken en tafels storten bijna in elkaar. In de zomer wordt het meubilair steeds weer op geknapt maar het is niet meer haalbaar.

De lokalen zijn en blijven donker. Cité Soleil heeft vaak geen stroom. Kinderen kunnen het schoolbord amper zien achter in de klassen.

De didactische aanpak van de kinderen is erg ouderwets. Klassikaal hardop  opdreunen van rijtjes en herhalen. Ze worden naar het bord gevraagd om een som te maken. Er wordt nog al hard geschreeuwd door leerkrachten omdat de buurklassen ook hard en luidkeels opdreunen.

Toch heerst er meer structuur. Het team is onderling heel hecht en zijn blij met hun zekerheid over het salaris dit schooljaar.

De nieuwe directrice Shella Misère is een rustige kalme vrouw die zich bijna onzichtbaar door de school beweegt.  En die de kinderen rustig aanspreekt en spullen uitdeelt waar nodig. Willy Jean Baptiste die mede ooit de school heeft mee opgericht met Joel, is elke dag aan wezig. Hij verleent nu geen financiële bijdrage meer, die mogelijkheid heeft hij niet meer. Maar zijn betrokkenheid is groot. Hij staat niet op de loonlijst maar helpt de concièrge. En spreekt net als directrice met leerlingen die qua gedrag uitvallen.

Er kan geconstateerd worden dat er een positieve verandering is begonnen op de EMAC. Het heeft tijd nodig om te automatiseren.

Het was een zinvolle reis en de training van Rots en Water is goed opgepakt door de kinderen uit de groep van Velino. Er wordt echt wat gedaan met deze training. Met name Velino, Jeff en Wilkinson willen zich er enorm voor inzetten. Fantastisch want het is nodig om de kinderen te leren inzien dat geweld niet altijd nodig is en dat je zelf kunt zorgen dat je stevig staat en keuzes kan maken die niets uitlokken.

Klik op de foto om naar een album met foto’s te gaan:

Comments are closed.